Fundamentalnym leczeniem była dawniej terapia penicyliną. Jednakże od momentu jej znalezienia i zastosowania m.in. w chorobach wenerycznych upłynęło już dużo czasu. Bakterie zdążyły się na nią uodpornić. Na szczęście penicylinę można zastąpić innymi antybiotykami. Jednym z nich jest ceftriakson, należący do grupy cefalosporyn. jest on niezwyle wygodny w stosowaniu (i skuteczny) - starczy albowiem jeden zastrzyk domięśniowy. W jednej dawce można także przyjąć cefiksym, ciprofloksacynę albo ofloksacynę, z tym iż doustnie, a nie w formie iniekcji. Dwa ostatnie antybiotyki należą do grupy fluorochinolonów i nie mogą ich przyjmować kobiety w ciąży a także młodzież do 18. R.ż. uleczanie nie jest jednakże tak proste, jak aby się to mogło wydawać. W niektórych krajach z racji tego, iż rzeżączka zachodzi razem z innymi dolegliwościami wenerycznymi (np. zainfekowaniem chlamydiami), dodaje się jeszcze jeden antybiotyk, np. Doksycyklinę czy Azytromycynę. Poza tym należy zbadać (o czym wielokrotnie się nie pamięta) wszystkich partnerów seksualnych chorej ludzie. Jeżeli są zainfekowani, to trzeba oczywiście ich leczyć, i to bez względu na to, czy odczuwają symptomy, czy także zakażenie przebiega bezobjawowo. W trakcie terapii należy oczywiście migać się kontaktów seksualnych. Po zakończonym uzdrawianiu wypada przeprowadzić badanie kontrolne, zdarza się bowiem, iż dany szczep bakterii jest niepodatny na przekazywane medykamenty. Wtedy należy zastosować terapię innym antybiotykiem.